Şakşuka bana hep yaz sofralarını hatırlatır. Masada mutlaka bir tabak olur; bazen meze olarak, bazen de ekmekle birlikte doyduğumuz hafif bir öğün gibi. Patlıcan kızarırken mutfağı saran koku ve domates sosunun tavada ağır ağır pişmesi, her seferinde aynı tanıdık hissi verir. Bu tarifin en güzel yanı aceleye gelmemesi. Sebzeler tek tek kızarır, sos sakin sakin pişer ve sonra her şey biraz dinlenir. O bekleme süresi, şakşukayı gerçekten şakşuka yapan şeydir. Sosu iyice çekmiş